Stowarzyszenie Miłośników Ziemi Zgorzeleckiej TRAMP w dnia 17 – 21 czerwca 2026 roku zorganizowało dla członków i sympatyków wycieczkę w Beskidy. Rankiem 17 czerwca grupa wyruszyła autokarem w stronę miejscowości Wisła. Po przyjeździe na miejsce było zwiedzanie i zakwaterowanie w hotelu NAT.
Historia dzisiejszej Wisły sięga przełomu XVI i XVII w., kiedy to pojawili się tu pierwsi osadnicy. Byli to drwale pracujący na rzecz książąt cieszyńskich, dostarczający drewna opałowego i gontów na potrzeby zamku w Cieszynie. Prawie równocześnie osiedlali się tu Wołosi (zwani tutaj Wałachami), przynosząc ze sobą kulturę pasterską, a szałaśnictwo stało się wkrótce podstawą życia miejscowej ludności. Wisła od chwili ukształtowania się jako wieś feudalna związana była z Cieszynem. Pierwszy dokument wspominający wieś pochodzi z 1615 r. Nakazuje on wójtowi z Cisownicy, by dostarczył od młynarza z Wisły 32 kopy gontów na folwark w Bobrku koło Cieszyna.
W 1643 r., z polecenia księżnej cieszyńskiej Elżbiety Lukrecji, nowa wieś została wpisana do urbarza Księstwa Cieszyńskiego. Liczyła wtedy 30 osadników, którym określono powinności na rzecz dworu w Cieszynie. Najstarsza księga gruntowa Wisły z 1644 r. przynosi informację o zamknięciu drewnianego kościoła ewangelickiego, co świadczyć może o tym, że od samego początku Wisła była wsią protestancką.
Następnym przystankiem był Szczyrk i szczyt Skrzycznego.
Szczyrk leży na południe od Bielska-Białej, północny wschód od Wisły i północny zachód od Żywca, w dolinie Żylicy, w Beskidzie Śląskim, na Żywiecczyźnie (Małopolska).
Miasto jest położone na wysokości pomiędzy 470 a 1257 m n.p.m. Najniższy punkt znajduje się przy granicy z Buczkowicami, a najwyższy to szczyt Skrzycznego. Osadnictwo wołoskie, węgierskie, austriackie, czeskie i słowackie jest udokumentowane w XV w. W 1630 r. dokonano pierwszego spisu ludności Szczyrku dla potrzeb podatkowych. Ziemię nadawano tutaj w ten sposób, że „zarębek” (odpowiednik łana) wyznaczany był począwszy od osi doliny, a góral–osadnik otrzymywał po równo ziemi na lepiej i gorzej nasłonecznionym zboczu. Począwszy od XVIII w. oprócz rolnictwa rozwijały się inne działy gospodarki, jak pasterstwo i produkcja drewna, głównie na potrzeby przemysłu pobliskiej małopolskiej Białej oraz śląskiego Bielska. Wytwarzano również sukno z runa owczego. W 1808 r. w Szczyrku było 172 zarębników.
Hala Skrzyczeńska stała się centralnym punktem ośrodka Szczyrk Mountain Resort zarówno latem jak i zimą. Na wysokości 1000 m n.p.m. powstała RESTAURACJA KUFLONKA. Przestronne wnętrza, które łączą nowoczesność z góralską tradycją, okraszone panoramicznymi widokami na beskidzkie szczyty powodują, że miejsce to długo pozostaje w pamięci.
Smaczna kuchnia czy aromatyczna kawa powodują, że jest to obowiązkowy przystanek na szlaku.
W międzyczasie odbył się bal przebierańców, zabawa była wspaniała, było dużo humoru, śmiechu i nieprzeciętne stroje uczestników. Gdyby nie pewne uwarunkowania zabawa trwała by chyba do samego rana. Następne miasto do zwiedzania to Żywiec i jego słynny browar.
Browar w Żywcu powstał z inicjatywy księcia cieszyńskiego i właściciela tzw. państwa żywieckiego Albrechta Fryderyka Habsburga. Był on synem arcyksięcia Karola Ludwika Habsburga, który odziedziczył Księstwo Cieszyńskie i dobra żywieckie po swoim ojczymie księciu Albercie Kazimierzu Sasko-Cieszyńskim, który z kolei był synem króla polskiego Augusta III Sasa. Zarówno książę Albert, jak i jego adoptowany syn Karol Ludwik sukcesywnie powiększali drogą zakupów swoje posiadłości, gromadząc w swych rękach niemal całe państwo żywieckie, które przeszło następnie w posiadanie arcyks. Albrechta Fryderyka Habsburga.
Muzeum składa się z 18 sal o łącznej powierzchni ok. 1600 m². Wnętrza – zaprojektowane przez zespół architektów pracowni Modulor oraz studio graficzne Pirus MTL – odwzorowują proces powstawania piwa w browarze.
Wizyta rozpoczyna się w Sali Trzech Żywiołów, w której można obejrzeć składniki, z których robi się piwo oraz szczegółową makietę browaru. Kolejne sale przenoszą zwiedzających przy pomocy „wehikułu czasu” do XIX-wiecznego Żywca, gdzie można obejrzeć pracownię architektoniczną, zakład bednarski, drukarnię, sklep kolonialny czy galicyjską karczmę.
Kolejne sale to już XX w. Atrakcją jest np. sala w stylu art déco z kręgielnią, sale pokazujące proces tworzenia piwa od dawnych czasów po współczesne. Całość ekspozycji uatrakcyjniają multimedialne pokazy (zdjęcia, film, dźwięk, projekcja), stworzone przez agencję Ad!venture. Zwiedzanie muzeum kończy się w salach prezentujących okres socjalizmu oraz w labiryncie wypełnionym dziesiątkami zdjęć, z którego należy znaleźć wyjście. Po zwiedzaniu możliwa jest degustacja piwa (bądź soku) w specjalnie do tego przeznaczonej sali.
Uczestnicy wycieczki zaliczyli też szczyt Czantorii oraz zwiedzili miasto Cieszyn.
Dzieje Cieszyna sięgają IX w. i wiążą się z grodem słowiańskiego plemienia Gołęszyców. Cieszyn otrzymał prawa miejskie w 1217 roku. Od końca XIII w. był centrum Księstwa Cieszyńskiego.
Współczesne administracyjne pojęcie „miasto Cieszyn” odnosi się do prawobrzeżnej części, będącego pod względem przestrzennym i społecznym jedną całością, ośrodka miejskiego, którego część lewobrzeżna należy do Czech i nosi oficjalną nazwę Czeski Cieszyn. W przeciwieństwie do Czeskiego Cieszyna, dzielnice prawobrzeżne są dzisiaj jednolite etnicznie – ponad 96% ludności deklaruje narodowość polską. Charakterystyczna jest natomiast różnorodność religijna z wyznaniami rzymskokatolickim i luterańskim jako dominującymi.
Cieszyn jest jednym z najstarszych miast na Śląsku. Podanie głosi, że założyli go w 810 roku trzej bracia, Bolko, Leszko i Cieszko, synowie polskiego króla Leszka III. Według legendy trzej bracia, po długiej wędrówce spotkali się tutaj u źródła, nazwanego później Studnią Trzech Braci, i ciesząc się tym faktem założyli gród Cieszyn.
Po rozstaniu się z Przewodnikiem cała grupa wycieczkowiczów ruszyła w drogę powrotną do Zgorzelca. Za wycieczkę należą się podziękowania dla Burmistrza Miasta Zgorzelec Pana Rafała Gronicza i Urzędowi Miasta za wsparcie finansowe tego przedsięwzięcia. Stowarzyszenie składa serdeczne podziękowania.